ଏହା ଥିଲା ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିୟର ଚମତ୍କାର ପ୍ରଦର୍ଶନ। ସେମାନଙ୍କର ପଞ୍ଚମ ଏବଂ ଶେଷ ଗ୍ରୁପ୍ ଖେଳରେ ବିଜୟର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନଥିଲା, କାରଣ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଚାରୋଟି ବିଜୟୀ ହୋଇ ମହିଳା T20 ବିଶ୍ୱକପ୍ ସେମିଫାଇନାଲ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ କରିସାରିଛନ୍ତି। ବିପରୀତରେ, ଭାରତକୁ ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ କରିବା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ଏବଂ ଏହା ଦେଖାଯାଉଥିଲା ଯେପରି ସେମାନେ ଏହା ହାସଲ କରିଛନ୍ତି, ବ୍ୟାଟ୍ ସହିତ ବିଳମ୍ବିତ 170 ରନରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ଏବଂ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚାପ ଯୋଗୁଁ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆକୁ ଆଠ ଓଭରରେ 86 ରନ ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ତା’ପରେ ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଚାଲିଗଲା, କାରଣ ଏଲିସ୍ ପେରି ଏବଂ ଆଶ୍ ଗାର୍ଡନରଙ୍କ ଦ୍ରୁତ ଶତକୀୟ ଭାଗୀଦାରି ଏକ ଓଭର ଏବଂ ଛଅ ୱିକେଟ ବାକି ଥାଇ ବିଶ୍ୱ ରେକର୍ଡ ପିଛାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା। ନିର୍ମମ, ନିର୍ଭୀକ, ନିର୍ଦୟ।
ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ଶେଷ ଚାରିରେ ପ୍ରବେଶ ମଧ୍ୟ ଏକ କମ୍ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ, କମ୍ ନିଶ୍ଚିତ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା ମାଧ୍ୟମରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ସମାନ ଲର୍ଡସ୍ ପିଚ୍ରେ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆକୁ ୧୭୨ ରନ୍ କରିବାକୁ ଯେତିକି ବଲ ଲାଗିଥିଲା, ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ ବଲବିରେ ବାଂଲାଦେଶର ୧୧୭ ରନ୍ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ପିଛା ଶେଷ ହେବା ପରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମ୍ୟାଚ୍ରେ ସେମାନଙ୍କର ନର୍ଭସ ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥିଲା, ଅଧିକାଂଶ ଖେଳାଳିମାନେ ନକଆଉଟ୍ରେ ପହଞ୍ଚିବେ କି ନାହିଁ ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ପଡ଼ିଆରେ ରହିଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ ଭାରତର ତିନୋଟି ବିଜୟ ଅପେକ୍ଷା ଚାରିଟି ବିଜୟ ହାସଲ କରିଥିଲେ।