ଆଇଚି-ନାଗୋୟା ୨୦୨୬ ଏସୀୟ ପାରା ଗେମ୍ସରେ, ପୁରୁଷ ୬୫ କିଲୋଗ୍ରାମ ପାରା ପାୱାରଲିଫ୍ଟିଂ ଫାଇନାଲରେ ଭାରତର ଅଶୋକ କୁମାର ମଲିକ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି। ମଲିକ ଏକ ଚମତ୍କାର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ; ସେ ନିଜର ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରୟାସରେ ୧୯୨ କିଲୋଗ୍ରାମ ଓଜନ ସଫଳତାର ଉଠାଇ ଭାରତ ପାଇଁ ପଦକ ମଞ୍ଚରେ ସ୍ଥାନ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲେ। ସେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ପ୍ରୟାସରେ ୧୮୭ କିଲୋଗ୍ରାମ ଓଜନ ଉଠାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ନିଜର ଶେଷ ପ୍ରୟାସରେ ୨୦୧ କିଲୋଗ୍ରାମ ଓଜନ ଉଠାଇବାରେ ସଫଳ ହୋଇପାରିନଥିଲେ।
ପାରା ପାୱାରଲିଫ୍ଟିଂ ହେଉଛି ଏପରି ଏକ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଯାହା ଶାରୀରିକ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ (ନିମ୍ନ ଅଙ୍ଗରେ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗତା ଥିବା) ଏବଂ କମ୍ ଉଚ୍ଚତା ବିଶିଷ୍ଟ କ୍ରୀଡ଼ାବିତ୍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏହା ସାଧାରଣ ‘ବେଞ୍ଚ ପ୍ରେସ୍’ (bench press) ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହିଁ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ରୀଡ଼ାବିତ୍ଙ୍କୁ ତିନୋଟି ପ୍ରୟାସ (attempts) ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ସେମାନେ ଉଠାଇଥିବା ବାରବେଲ୍ର ଓଜନ ଆଧାରରେ ସେମାନଙ୍କର ମାନ୍ୟତା (ranking) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯାଏ।
୧୭ ଥରର ଜାତୀୟ ଚାମ୍ପିୟନ୍ ଅଶୋକ, ଅନେକ ସଫଳତା ହାସଲ କରି ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ନିଜର ଏକ ଦୃଢ଼ ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି। ମହାଦେଶୀୟ ସ୍ତରରେ, ସେ ୨୦୨୨ ଏସିଆ-ଓସେନିଆ ଚାମ୍ପିୟନସିପ୍ରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଜିତିଥିଲେ। ଏହା ପରେ ସେ ହାଙ୍ଗଜୋ ଏସୀୟ ପାରା ଗେମ୍ସ ୨୦୨୨ରେ ଏବଂ ୨୦୨୬ ଏସୀୟ ଚାମ୍ପିୟନସିପ୍ରେ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ପଦକ ହାସଲ କରିଥିଲେ।
ତାଙ୍କର ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଦର୍ଶନ ବିଶ୍ୱକପ୍ ପ୍ରତିଯୋଗିତାଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ସେ ଇଜିପ୍ଟରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ୨୦୨୩ ପାରା ପାୱାରଲିଫ୍ଟିଂ ବିଶ୍ୱକପ୍ରେ ରୌପ୍ୟ ପଦକ, ୨୦୨୪ ପାଟ୍ଟାୟା ବିଶ୍ୱକପ୍ରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଏବଂ ୨୦୨୪ ତ୍ବିବିଲିସି (Tbilisi) ବିଶ୍ୱକପ୍ରେ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ପଦକ ଜିତି ନିଜର ପଦକ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି କରିଛନ୍ତି।
ହରିୟାଣାର ସୋନିପତ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଗୋହାନାର ମିର୍ଜାପୁର ଖେଡ଼ି ତହସିଲର ବାସିନ୍ଦା ଅଶୋକ, ମାତ୍ର ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପୋଲିଓ ରୋଗର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ। ଜୀବନର ଏହି ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତି ସତ୍ତ୍ୱେ, ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଆହୁରି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା।
ଦିଲ୍ଲୀରେ କଲେଜ ପଢ଼ିବା ସମୟରେ, ୨୦୧୦ ମସିହାର କମନୱେଲଥ୍ ଗେମ୍ସ ତାଙ୍କୁ ଅନୁପ୍ରାଣିତ କରିଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କ ମନରେ କ୍ରୀଡ଼ା ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ସୃଷ୍ଟି କଲା। ୨୦୧୧ ସୁଦ୍ଧା ସେ ‘ପାୱାରଲିଫ୍ଟିଂ’ (ଭାରୋତ୍ତୋଳନ) ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କ କ୍ରୀଡ଼ା ଯାତ୍ରାର ମୂଳଦୁଆ ପକାଇଥିଲା।
ଅଶୋକଙ୍କ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ ଫଳରେ ୨୦୨୨ ମସିହାରେ ସେ ଏକ ଗୌରବମୟ ସଫଳତା ହାସଲ କଲେ; ସେ ‘ଏସିଆନ୍ ଓସେନିଆ’ (Asian Oceania) ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାରତ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଜିତିଲେ। ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ଅଶୋକଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଗଲା, ଯାହା ପରେ ତାଙ୍କ ମା’ ତାଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କୁ ସମ୍ଭାଳିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଲେ। ତେବେ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆଖପାଖର ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସହଯୋଗ ମିଳିଥିଲା।
ସଫଳ ହେବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସମ୍ବଳ ଯୋଗାଇବାରେ ତାଙ୍କ ପିଉସୀ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ କୋଚ୍ ଜେ.ପି. ସିଂହ ତାଙ୍କୁ ତାଲିମ ଦେବାର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ବିକ୍ରମ ସିଂହ ମୋର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଓ ପୁଷ୍ଟିକର ଖାଦ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।